www.svargonvet.tk: WEB-site SVArgon Veteranen 1

Al vroeg in de ochtend togen wij naar dit verre oord in de buurt van Dordrecht en Rotjeknor. We moesten hierbij diep in de buidel tasten om door de kiltunnel te mogen rijden, nog nooit van gehoord.

Het was een goed georganiseerd toernooi met wat extra kabaal van onze lawaaipapegaai. Arme scheids.Tevens hebben wij het mooiste doelpunt van het seizoen mogen aanschouwen van onze eigen George. De afstandpegel van Wilco een wedstrijd later mocht er ook zijn die via de lat het doel in plofte. De uitslagen zijn bekend bij Bas

Totaal 6 wedstrijden van 20 minuten met steeds een half uur ertussen om nog meer kramp en spierpijn op te wekken.

Al met al een geslaagde dag die ons een 8-ste plaats en een extra bal heeft opgeleverd.

Ons Helmonds wonder heeft bij het in ontvangst nemen van de prijs nog gespeeched. Oprecht heeft hij zijn excuses aangeboden voor het ongevraagde lawaai richting scheids. Dit leverde ons een waar applaus op.

De bal is nu in bezit van uw web-master. Ik hoor wel waar hij hem in moet leveren.

27 april was het dan zo ver. De wedstrijd van het seizoen. De wedstrijd van de 2 Kooijen-junior tegen de veteranen van Argon (en Kooij-senior). De jongens van NVC B2 stonden zenuwachtig al 3 kwartier voor de wedstrijd op het veld. De meeste spelers van Argon kwamen rustig aangeslenterd, wetend (zo leek het) dat deze pot toch wel gewonnen zou worden.

In de eerste helft een stevig drukkend NVC dat echter het doel niet kon vinden. Na een half uur verzuimde Nico zich onsterfelijk te maken door een mooie indraaiende corner van Gert net naast te koppen.

In de tweede helft gaf de routine de doorslag. NVC speelde niet altijd met evenveel overleg terwijl Argon de kalmte had te wachten op de kansen die toch wel zouden komen.

Door doelpunten van Rix, Krishna en Hans verscheen een degelijke 0-3 op de borden.

Al tijdens de nazit was duidelijk dat NVC B2 te druk was met het likken der wonden, tijd voor een drankje werd er namelijk nauwelijks genomen.

In de stromende regen wisten de veteranen van Argon een niet helemaal verdiende overwinning te behalen. Maar ja, als je niet goed speelt en toch kunt winnen ben je pas echte klasse.

Uw web-master was naar veler zeggen match-winner. Hij opende de score via een trainingsdoelpunt (1-2 tje met rix). Argon kwam op 0-2 door een weergaloos doelpunt van ons aller Peter. Vervolgens 2 handsballen (en evenzovele penalties) van Krishna. De eerste ging er nog in (1-2) maar onze robuuste sluitpost Cees wist de tweede telekinetisch te keren (via de paal zonder hem te raken). In de 2e helft stond uw webmaster reserve (het was helaas zijn beurt) en al snel werd het 2-2 door een hoop gestuntel achterin. Zowel onze invaller Bert als Gerrie werden er meermalen uitgelopen door enkele AOW-ers van Kockengen (waren zij verkleed). Plots mocht uw web-master invallen en bij een prachtig genomen corner van Rix werd dor hem fraai ingeknikt. Het zoet der overwinning smaakt heerlijk.

Sinds Gerard ons om blessuretechnische redenen voor enige tijd heeft verlaten is de verslagendiscipline tot het nulpunt gedaald.

Helaas ben ik vergeten hoe deze overwinning tot stand kwam. Houten was niet slecht maar wij speelden prachtig countervoetbal met onze snelle spitsen Eric en George. Zij zullen dan ook wel veel van onze doelpunten gemaakt hebben.

Deze tegenstander werd waarschijnlijk bang en heeft via de KNVB deze wedstrijd gecanceld.

26 februari 2005 (Argon - TOV 3-0, gewonnen van de nieuwe koploper hi hi hi....)

De opmars der veteranen......

Ik werd zojuist gebeld door de fanantieke aanhang der veteranen met de vraag waar het verslag bleef van de topper tegen TOV uit Baarn. Het heeft ff geduurd maar hier is het.
De wedstrijd tegen de toekomstige kampioen TOV was er een van cruciaal belang, er waren diverse kanten des levens meegemoeid:
1) ondanks dat de Argonautse veteranen geen kampioensaspiraties meer konden hebben wilde
men toch wel winnen van de echte kampioen voor dit seizoen
2) was de overwinning van vorige week tegen de andere kampioenskandidaat toeval of........
3) bleef het "systeem tech begeleider Van Hasselt" overeind staan of.........

Ook deze week waren er wederom afmelden; Peter "malaysian" Penseel , de "Lawaaipapegaai" en Gert "lieverniet" Lievers moesten verstek laten gaan. Hans "grensrechter" Blok kon nog niet voetballen maar het tenminste het karakter om met "ijshanden" de vlag ter hand te nemen. In de kleedkamer voor de wedstrijd werd punt 3 om zeep geholpen, vanaf heden werd er niet meer op zijn "Argonauts gevoetbald". Met 4 verdedigers, 4 middenvelders en slechts 2 voorhoedespelers werd het tactisch concept volledig omgegooid. De "Helmonder" werd gestationeerd op het middenveld zodat hij Gert "van Gaal" van Hasselt kon assisteren, hij voor het loopvermogen Gert voor de stilstand. Het centrale duo achterin bestond deze week uit Nico en uw verslaggever. Beide heren liggen elkaar totaal niet, dus was een ieder bekend welk effect dit zou hebben op het spel.
De voorhoede zou deze week worden gevormd door de heren "The Angel" en Eric "brilletje af en lenzen in" van Doeselaar. Het aanvalsvalduo lijkt wat weinig, maar verderop in het verslag zal blijken dat het toppie werkte.

Nadat een ieder accoord was gegaan met de opstelling voor de eerste helft betraden de veteranen het strijdtoneel. Onbegrijpelijk dat Argon deze topper op het vijfde veld laten afwerken, dit soort wedstrijden dienen op het hoofdveld gespeeld te worden, een schrijven richting bestuur is inmiddels verzonden. Vanaf de aftrap was met name de harde kern van onze Argonauten stom verbaasd over de veldverdeling. Enigszins lacherig stonden zij naast het doel van Leen "van Beveren" van Dijk, hier en daar een kleine opmerking maar uiteindelijk volledig geaccepteerd. TOV had veelvuldig balbezit gedurende de gehele wedstrijd maar kansen werden er niet of nauwelijks ontwikkeld door TOV. De kansen die er kwamen werden vakkundig door de heren verdedigers weggewerkt en anders was Leen "van Beveren" van Dijk op zijn plaats aanwezig.
Op middenveld vond goed overleg plaats tussen de heren (op zich een prachtige prestatie met een Helmonder er tussenin). Met heel veel communicatie en aanwijzingen werden de TOV-enaren op afstand gehouden.

Een klein kwartier voor de rust was het "de Helmonder" die een "streep" losliet op het vijandige doel, de keeper heeft de bal alleen maar horen fluiten en de verdedigers hadden uberhaupt niet door dat er werd geschoten. Stijf in de bovenhoek bleef de bal hangen in de nettenvangers, de ouder mannen uit Mijdrecht stonden voor met 1-0. (misschien is het voorgaande niet helemaal de werkelijkheid, alleen de naam is niet fictief.............)
Terwijl we met een hosanna-houding richting kleedkamer gingen voor ene koppie thee, bleek dat het de TOV-enaren ernst was, bij een overwinning op de Argonauten en verlies van de ander concurrent konden de heren kampioen worden, de champagne was al reeds meegenomen.
Bij aanvang van de tweede helft bleek dit wederom, de laatste man bestond niet meer en ineens waren er ook 4 aanvallers van TOV. Dus een kleine interne omzetting van Argon en de tweede helft kon aanvangen.

Inmiddels bleek dat "de grens van Argon" steeds blauwer en blauwer werd (gelukkig voor ons maar helaas niet voor hem kwam dit niet door de drank), maar heeft het helemaal vol kunnen houden.
De tweede helft gaf hetzelfde spelbeeld, een TOV volop in balbezit tot het strafschopgebied van Argon en daarna namen de verdedigers het over. Er werd een muur van Argonauten opgetrokken.
Er werden slechts 2 kansjes weggegeven, maar daar schrokken de TOV-enaren zo van dat de kansen onbenut bleven.
Het waren uiteindelijk "The Kooij" en Eric "brilletje af en lenzen in" van Doeselaar die ervoor zorgde dat de veteranen uit Mijdrecht de 3 punten op het eigen sportpark konden behouden. Met name de goal van onze voorstopper "the Kooij" was van grootste klasse. Maradonna is niet meer alleen, ook de The Kooij maakte heel goed gebruik van de "Hand van God". Niemand kon het waarnemen dat The Kooij sinds zijn jeugdjaren de score kon uitbreiden met een geweldige handsbal, niet de kop maar de "hand van God" was verantwoordelijk voor het tweede doelpunt. Doet er verder niet toe, het zelfvertrouwen van "the Kooij" kon niet meer stuk en zijn directe tegenstander kon inpakken, hij bleek niet meer te passeren.
De TOV-enaren dropen af, de artiesten uit Mijdrecht vierde uitbundig de overwinning. Er werd nog ff gedacht om de champagne van de TOV-enaren op te eisen, maar daar werd uiteindelijk toch maar vanaf gezien.
Totaal vermoeid maar overgelukkig konden de heren zich naar boven begeven om de daar aanwezige vaten bier te ledigen.

Het was erg jammer dat de harde kern in de tweede helft niet meer aanwezig was, want ook dan hadden zij kunnen zien dat het nieuwe spelconcept voor de oude mannen uit Mijdrecht opnieuw leidde tot een overwinning op een titelkandidaat. Achteraf was het misschien verstandiger geweest als we eerder met dit speltype waren begonnen, maar ja je wilt Gert "van Gaal" van Hasselt niet meteen corrigeren, je hoopt dat hij eea zelf ontdekt. Hoe je zoiets ook al weer, Ruud, een heel klein leermomentje ???????

uw verslaggever.
=========================================================================

5 februari 2005 (DVSA vet 1 - Argon Vet 1 1-3, gewonnen van de koploper hi hi hi....)

Het regent momenteel verslagen. Van deze wedstrijd is er een verslag van Riks (ongevraagd), een verslag van Hans (had hij beloofd) en een voorlopig verslag van uw webmaster. Veel leesplezier toegewenst.

------------------------------------------------------------------------------------------------

Wedstrijdverslag:
Waarde ploeggenoten,
In mijn laatste trainingsverslag heb ik een kritische noot geplaatst bij uw aller wedstrijd- en trainingsmentaliteit; na de "berepartij" van afgelopen zaterdag neem ik mijn eerder geuite kritiek terug. Afgelopen zaterdag heeft u allen mij positief verbaasd door uw aller meer dan uitmuntende wedstrijd instelling:
Een ieder had "een scheermes in de schoenen" en een enkeling zelfs 2 (Kees ging er volledig voor en gaf zich helemaal).
Ik stel voor dat wij iedere wedstrijd met een dergelijke instelling spelen en voorts ons het tactisch concept van afgelopen zaterdag eigen maken:
Een veel behoudender spel vanuit een 4-4-2 opstelling met zo mogelijk een dreiging naar voren, zet bij ons de deur veel minder open; met een dergelijk spelconcept maken wij het iedere tegenstander veel lastiger en is het minder "open huis" in de achterhoede.
Ploeggenoten, met een wedstrijd als afgelopen zaterdag ben ik trots op u.
------------------------------------------------------------------------------------------------

DVSA VE 1 – Argon VE1

Als je in de euforie van de overwinning toezegt het verslag van deze wedstrijd te verzorgen, mag je hopen dat je op maandagmorgen niet wordt geconfronteerd met een “writers-block”. Het systeem van vaste correspondent Gerard is toch de beste, nog tijdens de wedstrijd heeft hij het concept al in zijn hoofd, kruipt thuis zonder iets te zeggen achter de computer en binnen een uur ligt het verslag al op de electronische deurmat van Nico. Emoties druipen er nog vanaf, verser kan niet! De druk is voelbaar als je begint aan een placebo van Gerard’s wekelijkse smulrol, dezelfde druk moet het team gevoeld hebben toen zaterdag werd afgereisd naar Amerongen, diep in de Utrechtse Heuvelrug. Omdat er vaak wordt gesproken over leermomenten: rij nooit voorop in de stoet, verwijtende blikken uit alle volgwagens dat er toch wel handigere route’s naar het veld van de tegenpartij zijn, bij een snelheid van 140/150 op de A2 thv Utrecht een volgwagen links opdoemend “of het allemaal niet wat harder kan” en de kans is groot dat je vanuit de carnavalsoptocht in Wijk bij Duurstede de baton van een onhandig dansmarieke door je voorruit krijgt.
Eenmaal aangekomen op sportpark De Burgwal met velden op verschillende hoogten, echt Heuvelrugs, werden we aangekeken of we onder de groene vlekken zaten: wat was er toch misgegaan de laatste weken met voormalig koploper Argon? “Geen commentaar, lees onze website”. Om de taak van co-leider Bas enigszins te verlichten heeft schrijver dezes zich bemoeit met het invullen der formulieren, DVSA had maar liefst 22 krijgers op de spelerslijst staan!
Maar zelfs een dubbel aantal had onze mannen er niet onder gekregen, een overwinning voor DVSA was deze middag niet mogelijk!!
Om mezelf niet te verliezen in eindeloze poeweetische (kon de E met trema niet zo gauw vinden) hoogstandjes de ingredienten voor deze succesvolle overwinning:
- een solide sluitpost
- een betonnen verdediging
- een meanderend middenveld
- spitsen die elkaar aanvoelen alsof ze al sinds de F-jes hebben samengespeeld
- goede coaching, al is niet iedereen het daarmee eens

hoogtepunten
- het frivole steekpassje van Frank op Edwin
- de fraaie pass van Ruud op Rix (tot op het bot gemotiveerd vanwege de vele verkeersdrempels onderweg)
- de fraaie treffers van het spitsenduo George en Erik
- de als verre uittrap verpakte dieptepasses van Leen

absoluut hoogtepunt
de aktie “vlam in de pan” van –ik noem hem voor het gemak dan ook maar- lawaaipapagaai, een soort paard van Troje maar dan anders en jawel hoor, binnen de minuut lag de bal bij DVSA tegen de touwen.

absoluut dieptepunt
Een vrije trap voor DVSA wegens onderling mopperen onzerzijds, leidde ook tot het enige tegendoelpunt.

Tip voor de training
Bouw in elke training een paar minuten voor het juichen na doelpunt, als dit er niet goed is ingeslepen levert dit lelijke blessures op.

Tot zover de wedstrijd, in het knusse clubhuis van DVSA werden nog de nodige Hertog-Jannetjes weggeklokt en zelfs nog wat voor onderweg, er was royaal ingekocht. Wij huiswaarts, Gerrie en Petra naar het Helmonds carnaval, hopelijk was het pontje van Tiel nog in de vaart.
------------------------------------------------------------------------------------------------

Volgens Hans, die kampt met een kleine blessure, komt het echte verslag maandag a.s.

Ongeveer het gehele team wist niet dat de wedstrijd om 14.30 uur begon (men dacht om 15.00 uur).

Alleen uw webmaster was op tijd vandaag. Even bellen naar de ''co-lijder'' Bas leerde dat de rest van het team nog dik onderweg was en dacht dat de wedstrijd om 15.00 uur begon. Peter scheen gemiddeld 140 km/uur gereden te hebben om al eerst op het veld te kunnen verschijnen. Zijn ze kennelijk gewend in the far East.

Maar goed de wedstrijd begon na een pittige tactische bespreking in de kleedkamer.

DVSA drong doorlopend aan maar onzde verdediging stond als een huis. Dat kwam waarschijnlijk omdat ons ''Helmonds biervat'' had ontdekt dat zijn mooie goal van vorige week niet in de analen van Gert was doorgekomen. Dus Gert, doe svp even je huiswerk opnieuw, deze goal hoort erbij. De verdediging stond vandaag als een huis. Geen DVSA-er kwam er doorheen. Ook niet agv het gebrul van onze LP (lawaaipapegaai) die wat onderlinge vetes met OHB (ons Helmonds biervat) wilde uitvechten.

Door een vlijmscherpe counter wist onze George (Best) Engel ons een mooie voorsprong te schenken. Daarmee gingen we ook de kleedkamer in.

Weer na wat tactische hoogstandjes gingen we de 2e helft in. Al snel werd het helaas 1-1 na een lullige goal van onze desporate tegenstander.

Door een hoop kabaal van onze LP werd de tegenstander volgens zijn zeggen vervolgens volledig ontregeld.

Door wederom een vlijmscherpe counter (assist van Leen) werd het 1-2 voor ons door Erik (de noorman) van Doeselaar.

Even later werden onze tegenstanders volledig verslagen. Wederom door een mooie assist van Leen maakte onze Georgie 1-3.

Erik werd daar zo opgewonden van dat hij spontaan George op zijn nek sprong en bij de landing voor de ogen van zijn gezin zijn enkel verstuikte.

Eric, op jouw leeftijd alleen handen schudden na een doelpunt svp, alle ander handelingen leveren alleen maar blessures op.

Na de wedstrijd ging uw verslaggever wederom als laatste, zoals altijd met het Helmondse lover-paar, met een voldaan gevoel naar huis.

31 januari 2005 (de training na de vreselijke nederlaag van afgelopen zaterdag)

Trainingsverslag
Beste ploeggenoten,
De trainingsmentaliteit van u allen lijkt nog slechter dan uw wedstrijdmentaliteit.
Maandag 30 januari jl. (31 januari red.) waren, ondanks een luid en alom gehoord "tot maandag" na de prutpartij van zaterdag de 29ste slechts de trainingsbeesten Bas, Nico en Rix (in willekeurige volgorde) aanwezig, alsmede voorts de sparringpartners Elbert en Peter.
Is er sprake van een teruglopende animo?
Belooft dit voor zaterdag tegen DVSA weinig goeds?
Ploeggenoten, verman u, en zorg dat u er bij blijft.
Tot zaterdag.
=========================================================================

Dalto Ve - Argon Ve 7-2

Ja, u leest het goed allemaal. Het was een troooooosteloos zootje vandaag. Bij het schrijven van dit verslag heb ik de volgende dingen gedaan:
1) heb mijzelf helemaal in het zwart gekleed
2) heb alles in donkerzwarte letters getypt
3) heb de meest droevige muziek opgezocht die er was (het werd uiteindelijk Frans Bauer..)
4) wilde niemand om mijn heen hebben

Ben er inmiddels ook achtergekomen dat bij het schrijven van dit droevige verslag de emoties hoog opliepen, het bureau drijfnat van de zoute tranen die weelderig uit mijn ogen vloeide toen ik opnieuw de wedstrijd in mijn hoofd moest naspelen.
De rommel waarin ik mijn momenteel mijn verslag moet schrijven is met geen "pen te beschrijven", maar goed voor de nieuwsgierigen onder ons zal ik toch mijn uiterste doen iets fatsoenlijks op papier te zetten.

De voorbereiding was al rommelig, een teken aan de wand. Bij het verlaten van het parkeerterrein te Mijdrecht ging de ene rechtsaf en de ander linksaf, niet echt homogeen. In de kleedkamer van Dalto bleek dat onze Nico wist dat hij de eerste helft reserve zou staan, want toen wij onze onderbroeken verwisselden voor voetbalbroeken, kwam via de mobiel het bericht dat Nico pas om 15.00 uur hoefde te spelen !!!!!.
Vervolgens werd de wedstrijd ook nog vervroegd, dus weg voorbereiding, hoe zou dit aflopen. Aangezien ik de eindstand al verklapt heb in mijn titel kan een ieder nu stoppen met lezen, de rest is niet meer belangrijk.

In het begin van de wedstrijd leek het er helemaal niet op dat deze uitslag zou worden bereikt. Het was een gelijk opgaande wedstrijd, kansjes voor beide partijen en niet echt een favoriet. Toch was het Dalto dat de score opende, maar onze Linker Advocaat wist in de eerste de beste tegenaanval met een prachtige voorzet onze Spits Erik te bereiken, dus appeltje eitje en Dalto kon voor de tweede keer aftrappen. De 1-1 was een feit. De 10 minuten na de gelijkmaker gaven een ieder het idee "dit wordt een winstpartij voor Argon". Dalto leek als verstompt en Argon weigerde de kleine kansen te verzilveren. Het niet-scoren van de de Argonauten gaven de Daltons meer en meer hoop en wisten het spelbeeld te keren. Toen ook nog Gert (Van Bommel) van Hasselt geblesseerd uitviel was het gedaan met de "koopman". De Daltons kregen kans na kans en voor we het wisten gingen we de rust in met een 4-1 achterstand.

De pillen, spuiten en andere dopingsmiddelen werden uit de tassen gehaald, het was een snuiffestijn van jewelste, dus als jonge honden renden de oude Argonauten voor de tweede helft het veld in. Achteraf bleek dit de enige actie van betekenis te zijn geweest. Een kort offensief (heel heel heel erg kort) drongen de Daltons ff achteruit, maar verder dan een tweede treffer kwamen de Argonauten niet. Het zat er totaal niet in deze week. Er was geen teamspirit, het waren drie aparte linies die onafhankelijk van elkaar functioneerde. Waren er dan helemaal geen lichtpuntjes meer in de tweede helft. Jawel, Laatkomer Nico bleef werken als een paard (jammer dat hij geen lucht had als een paard) en bleef volharden om nog meer tegentreffers om de oren te krijgen. Op deze manier had hij zijn te late "arival" in Driebergen meer dan goed gemaakt.

Mannen volgende week tegen..................... sorry maar daar kan ik op dit moment nog niet aan denken. Eerst maar trainen en dan maar weer verder kijken. Hoop dat alle zieken van deze week er volgende week weer bij zullen zijn. Ook ik wil een keer reserve staan, nu lig ik weer het gehele weekend op de bank. En ik maar thuis zeggen dat we een wereldpartij hebben gespeeld. Een leugen voor goodwill, weet alleen niet nog niet welke goodwill.
Het gaat u allen goed deze week, hoop voor een ieder dat de prestaties bij de werkgevers beter zullen zijn dan de prestatie die we vandaag hebben laten zien. Stel uw werkgever en familie niet teleur en neem het verlies als "een man" (voor sommige heel moeilijk verwacht ik) en kom aanstaande maandag trainen. Nemen we eerst ff de leermomentjes door om vervolgens de kuiten te spannen met een onderlinge partij.
=========================================================================

De wedstrijd van de "lawaaipapegaai"

Opnieuw een topper in de zware klasse der veteranen. Alhoewel een topper, de jonge godenzonen uit Mijdrecht staan op de vierde plaats en JSV bezette de onderste, maar voor de moraliteit noemde we dit een topper.
Onze "helmonds biervat" was helaas ziek en kon de topper niet meemaken. Zo had hij op zaterdag alle tijd om het sluitingsfeest van dit seizoen in het Brabantse Helmond volledig te kunnen afhandelen.
Wij zijn allemaal heel benieuwd naar de resultaten, nog een tip van uw verslaggever aan het "helmonds biervat"; neem ook op in de begroting dat alle overige leden van de veteranen ingeënt moeten worden als zij naar Brabant moeten afreizen.

In de kleedkamer was er sprake van totale ontspanning, hier en daar wat grove opmerkingen maar voor de rest nam een ieder goed in de "zeik" (sorry voor deze Amsterdamse uitdrukking maar het alternatief is me ontschoten....)
Dus met (bijna) een voltallige selectie werd afgereisd naar het zesde veld van Argon. Na een pittige warming-up mocht JSV aftrappen en al meteen werd duidelijk welke spelstijl de veteranen gingen hanteren. Vanuit de achterhoede werd direct druk naar voren gezet op de tegenstander, met als gevolg dat het middenveld ook weer meer naar voren konden schuiven zodat uiteindelijk de "lawaaipapegaai" naast de keeper van de tegenstander kon staan.
En dat leverde direct gevaarlijke kansen op, niet dat ze direct werden benut maar ze waren er wel. Het was een kwestie van goed warm worden en dan zouden de doelpunten vanzelf wel komen.

Onder leiding van "ausputzer Kooij" stond de achterhoede als een rots, zo liepen de verdedigers dus ook, als een rots.
Geen enkele kans werd weggeven en als er sprake was van een kans dan was er altijd nog onze "Leen van Beveren". Als een blauwe reiger dook hij van hoek naar hoek, als een gazelle liep hij zijn strafschop uit, kortom een "beest uit duizenden".
Na een prachtige voorzet van onze snelle rechtsbuiten Engel (veelal onzichtbaar voor de tegenstanders) was het de "lawaaipapegaai" die de bal oppikte en "zacht en bedeesd" de keeper van JSV passeerde.
Halverwege de eerste helft werd aan de Argonautse veteranen een terechte strafschop toegekend. Na een grove charge op de "lawaaipapegaai" werd de bal op de stip gelegd. Aanloop van de "lawaaipapegaai" en de oudjes gingen rusten met een 2-0 voorsprong.

In de rust een complete make-over, de een ging eruit en de ander kwam er weer in. Bij aanvang van de tweede helft bleek dat de controle was verdwenen. Het was af en toe (meer af dan toe) rommelig en er werd te gemakkelijk gespeeld waardoor JSV terug in de wedstrijd kon komen. Na een "prachtige vrije trap" van "marius van JSV" werd de voorsprong van Argon teruggebracht tot
2-1. De veteraan zelf, de heer Erik, gesitueerd op de rechterflank, zorgde persoonlijk voor de 3-1 met een prachtige uithaal in de rechterbenedenhoek. Eindelijk is iemand anders feliciteren......
JSV was veerkrachtiger dan bedacht kon worden en kwam opnieuw terug in de wedstrijd. Het was de "lawaaipapegaai" die er persoonlijk voor zorgde dat de spits van JSV een kaats van hem ontving zodat hij alleen voor onze Leen kwam, 3-2.
Commentaar van de "lawaaipapegaai": het was niet mij fout, jullie liepen niet op de kaatsbal..............

Maar toen kwamen de momenten van de "lawaaipapegaai". De hele wedstrijd had hij zich verscholen, totaal niets gedaan en daar was hij, de laatste 10 minuten wist de "lawaaipapegaai" de eindstand te bepalen op 5-2 voor de Argonauten. De ene goal was nog mooier dan de ander.
Al met al een mooie zaterdagmiddag op veld 6.
Volgende week naar Dalto, daar hebben we nog wat goed te maken. Wil iemand ff letten op onze "Helmonder", het is weer een eindje rijden dus laten we ervoor zorgen dat we de afslag Driebergen goed aangeven, voor je het weet zit hij in Arnhem.....

Met vriendelijke, maar vermoeide, groet

uw verslaggever......
=========================================================================

Hoe komen onze veteranen uit de Winterstop?

Dat zou bij het begin van de najaarscompetitie de grote vraag moeten zijn voor de veteraren. Zijn onze oudjes de winter goed doorgekomen of waren de gedachten nog ergens anders dan het voetbal.
Vandaag stond op het programma de lastige uitwedstrijd in Tienhoven tegen Viod. De thuismatch was er een om snel te vergeten, niet vanwege de overwinning maar meer vanwege de sfeer die werd ontwikkeld door beide partijen.

Op verzoek van de Argonauten werd de wedstrijd aangevangen met 1 minuut stilte voor Bert Lutjes, die de Argonauten was ontvallen op nieuwjaarsdag. Als je zo moet beginnen besef je direct dat er ook belangrijkere dingen op de wereld zijn dan alleen een overwinning.

De veteranen traden deze week aan zonder Peter "Kwast" en "lawaaipapegaai Croon". Zouden onze oudjes de plekken van de afwezigen kunnen opvullen met kwaliteit en inzet. Vanaf de aftrap was het in eerste instantie Viod dat fel van leer trok richting Mijnheer Leen. Ik zeg nu al Mijnheer Leen omdat later in het verslag zal blijken dat hij voor Argon meer dan gered had. Langzamerhand kwam Argon met meer en meer gevaarlijke tegenstoten naar de dikke doelverdediger van Viod, maar helaas zonder resultaat.

De supporters van Argon mochten niet ontevreden zijn tot halverwege de eerste helft, onze oudjes deden goed mee maar er was toch iets waarvan een ieder zei:
neen, het zit er vandaag niet echt in, een gelijkspel zouden prachtig zijn.
De tegenstander had ook geen grootste dag dus misschien zou in de rust overlegd kunnen worden met een puntenverdeling, ieder 1,5.
Maar de man in het zwart uit Tienhoven, tevens eigenaar van de kantine van Viod, dus ook eigenaar van de sporthal, cultureel centrum en bibliotheek, had hele andere suggesties voor de thuisploeg.

Als eerste werd onze "laatkomer Nico" gestraft voor een handsbal, de ingeschoten bal van Viod kwam op alle onderdelen van Nico's lichaam, maar absoluut niet op zijn hand. Technisch directeur drs Van Hasselt wist ook nog te melden, dat indien de bal de hand van Nico had geraakt, dat de bal richting hand ging en zeker niet de hand richting bal (snapt u het nog, het was al heel goed van mij dat ik dit foutloos kon opschrijven, maar begrijpen...........). De strafschop werd feilloos ingeschoten, dus keken onze mannen tegen een kleine achterstand aan.
Dus nog feller van leer en het was de midden mid zelf die aan de basis stond van een tweede tegentreffer. Op het moment dat hij de bal wilde aannemen, pakte zijn directe tegenstander hem af en spurtte er met bal en al vandoor. Hij was niet meer te achterhalen en stormde richting Leen, schoot en Viod had opnieuw receptie op onze helft. Mijnheer Leen wist nog een derde treffer te voorkomen, door met een prachtige zweefduik een tweede gegeven penalty te stoppen.

Ondanks heel veel suiker en pilletjes in de thee mocht het allemaal niet meer lukken in de tweede helft. Viod weigerde de score verder uit te bouwen en Argon kon eigenlijk niet veel meer doen. Moet wel vermelden dat Mijnheer Leen hoogst persoonlijk zijn doel met prachtige reddingen wist schoon te houden. De spits van Viod gaat vanaf maandag in gesprek met haptonomen en psychiaters, zoveel kansen gehad en niet een benut. Grootse klasse Mijnheer Leen.

Ondanks het verlies was er toch nog een klein lichtpuntje, de verwachtte nare sfeer bleef uit (uiteraard want Viod was aan de winnende hand) en beide elftallen gedroegen zich naar behoren. Ook de scheids werd de tweede helft iets schappelijker, maar hij was zeker niet de hoofdschuldige van ons verlies.
Mannen volgende week beter zullen we maar zeggen.
uw verslaggever.

20 december 2004 (de training na een moeizaam 4-4 gelijkspel van afgelopen zaterdag)

Om 20:05 uur samen met Nils mijn ''middelste'' zoon in de auto gesprongen om mijn veteranen-lijf soepel te houden.

Gezellig keuvelen in de auto en geen moment hadden wij het gevoel dat de avond anders zou eindigen dan verwacht.

20:40 "scheuren wij netjes'' het parkeerterrein bij Argon op. Wat een mazzel, dit keer kunnen wij dicht bij de ingang parkeren dachten wij nog. We springen enthousiast uit de auto en spoeden ons naar het sappige Argon-terrein. Het leek wel iets donkerder dan anders.

Goh, de kleedkamers zijn op slot, hoe kan dat nou? Zal de training (die wij van Veteranen 1 zo hard nodig hebben) niet doorgaan?

Wij spoedden ons naar de kantine en wie zat daar? Mister Helmond, inmiddels aan zijn eerste biertje. Dat waren er al 2 dacht ik tegen beter in nog. Helaas, de training ging niet door. Hoe had ik dat nou kunnen weten? Teletekst in Bussum heeft geen Mijdrechtse pagina's toch?). Dan maar een biertje drinken met Gerrie, onze rots in de branding. En plots kwamen WIlco en Ron ons verwelkomen. Die waren een potje aan het kaarten, je moet toch iets aan je conditie doen?

We zullen onze spieren de komende weken echter wel op andere wijze in vorm moeten houden.

Argon VE - Dalto VE 4-4 (het lijkt wel korfbal red.)

Als verslaggever wil ik allereerst aan alle voetballers mijn excuses maken, door een verkeerd inzicht mijnerzijds hebben onze veteranen duur puntverlies geleden tegen degradatiekandidaat Dalto uit Driebergen.
Via deze weg wil ik u allen het advies geven om voortaan sex te hebben tot op het verzamelpunt, leeft u volledig uit tot vlak voor de wedstrijd.
Het advies van uw verslaggever raakte kant noch wal, dus niets meer donderdagavond stoppen, doorgaan tot zaterdagmiddag.

Mede door dit misverstand en de slechte instelling van onze veteranen was het een bedroevend slechte wedstrijd, waarbij wel gemeld moet worden dat er getwijfeld mag worden aan de veteranengrens in Driebergen. Sommige van onze tegenstanders hadden nog niet eens de baard in de keel. Neemt niet weg dat we een slechte prestatie hebben geleverd.
Voetballend was het niet te vergelijken met vorige week, waar toen alles goed verliep en volop inzet aanwezig was, was het deze week exact het omgekeerde. Als 11 slappe mannetjes liepen we achter de tegenstander aan, er werd helaas niet gevoetbald.

Onder leiding van onze "good-old Willem"(met respect geschreven), Scheids Lutjes was helaas vergeten dat de aanvang van afgelopen zaterdag ietsjes vroeger was dan normaal, was Dalto heer en meester de eerste helft. Al na drie minuten keken onze veteranen tegen een achterstand aan.
Door geknoei, of liever gezegd miscommunicatie, werd de bal niet van de lijn gehaald maar als presentje weggeven aan de spits van Dalto.
Onze mannen moesten toen wel op zoek gaan naar de gelijkmaker en met heel veel moeite gelukte het ook. Het was de nood-aanvoerder van de week die met een droge knal de ruststand van 1-1 op het scorebord liet noteren.

Direct na de tweede helft nam Argon het heft in handen, er werd compacter gespeeld met als resultaat dat de 2-1 voorsprong niet lang uit kon blijven. Zoef Zoef Hans Blok kon wederom een doelpunt op zijn naam laten noteren. Wat iedereen vanaf dat moment verwachtte, bleef uit. Argon was niet bij machte om "door te drukken", in plaats daarvan was het Dalto dat sterker en sterker werd. De 2-1 voorsprong van Argon was in "no-time" omgezet in een 2-4 voorsprong voor Dalto. Bedrukte gezichten bij de Argon-veteranen, hier en daar een beetje gemopper en geschreeuw op elkaar, maar dat hoort nu eenmaal bij het voetbal.

Het enige pluspunt van deze wedstrijd voor onze Argonauten was dat door het aanspreken van de laatste reserves onze mannen de eindstand konden bepalen op een 4-4 gelijkspel. In plaats van te zeggen dat men 2 punten had verloren, waren de heren het er roerend over eens dat er vandaag 1 punt was gewonnen. Meer zat er vandaag niet in, totaal gebroken, helemaal kapot gespeeld werd de douche-ruimte opgezocht.
Onze Gerrie werd het allemaal teveel en ging met veel gemopper uit de kleren, waste zijn haar (waar ????), kleedde zich nu aan en rende naar boven om bier te bestellen. Frank was zo kwaad dat hij met kleren en al naar huis rende, Rix was zo sprakeloos dat ook hij direct verdween, uw nood-aanvoerder moest nog winkelen dus ook hij was vroeg pleitte. Voor de rest was het erg gezellig na afloop.

Mannen broeders, de winterstop doet nu zijn intrede. Onze webmaster heeft nog een lichtwedstrijd op het schema staan tegen het elftal van zijn zoon. Bij verlies voor ons geen probleem, als de zoon van Nico het goed speelt zal Nico na afloop van deze wedstrijd ergens anders gaan wonen.
Ik wens u allen prettige feestdagen, een sportief 2005, en voor de training-volgers:
tot maandag.
Rest mij nog een slotopmerking, deze opmerking is speciaal bedoeld voor Sjors:

"het was maar goed dat Gerrie in de tweede helft weer inviel, door hem werd het mogelijk gemaakt dat jij nog 2x kon scoren".
Gegroet, uw verslaggever.

Argon VE - MSV'79 VE 7 - 1

Het was een trieste zaterdag tot 14.45 uur, het begon in de ochtend met de begrafenis van de beschermheer van het hockey (u ziet dat uw verslaggever ook bij andere sporten is betrokken) en daarna was de ellende niet te overzien bij het verzamelpunt.

De wel aanwezige veteranen zijn zich bewust van hun positie in de competitie, dus de verwachtingen worden van week tot week bijgesteld. De aanwezigen moesten tot hun stomme verbazing vernemen dat er een aantal lieden niet aanwezig waren vandaag, dat wil zeggen er waren slechts 11 voetballers aanwezig.
Smoezen als, "ik heb een vliegtuig in Maleisie gemist" of "ik had plotseling een kerstdiner" of "ik werd wakker en toen zat ik nog in Belgie", kortom een steeds bozer wordende Advocaat naast mij.

In de kleedkamer keek een ieder eens goed rond en konden we gezamenlijk concluderen dat we heel veel voetballend vermogen zouden missen vandaag. Dat kwam niet goed uit, want MSV had ons thuis in Montfoort van een overwinning gehouden. Er wachtte onze mannen dus een lastig karwei. Onze geblesseerde "lijder" had met veel pijn en moeite een opstelling kunnen verzinnen,.........het lot lag nu in handen van de voetballers.

Om u een idee te geven hoe de spanning was onder de voetballers, Argon begon de wedstrijd met 10 man omdat onze Mister Training Bas zijn sanitaire gedeelte was vergeten te doen op weg naar het veld.
Een stroef begin bij Argon, zoekend naar de juiste verhoudingen binnen het veld, konden onze mannen langzaam maar zeker het spel naar zich toe trekken.
Beetje bij beetje bleek dat de veteranen uit Mijdrecht steeds meer gingen voetballen, de bal ging van voet tot voet zonder dat een Montfoorder erbij kon komen.
Vele supporters van andere elftallen kwamen kijken bij deze mannen, het stond zwart van de mensen langs de kant, Argon walste over MSV heen. De ruststand werd bereikt met een 4-1 voorsprong.

In de rust de volgende woorden van "lijder Van Hasselt": er gaat veel fout, maar er gaat veel meer goed". Een opmerking van de "lijder" die veel meer stond te kijken op een ander helft, dan dat hij onze mannen ondersteunde. Alleen omdat onze mannen vandaag niet te kraken waren, konden zijn woorden geen kwaad uitrichten, maar oh oh.........als Koeman dit zou zeggen kon hij vertrekken.
Na de rust hetzelfde spelbeeld, MSV iets meer aan de bal maar Argon veel gevaarlijker en doeltreffender. Uiteindelijk kon scheids Cordes een eindstand van 7-1 noteren in zijn boekje. Opnieuw 3 punten voor Argon, waar vooraf iedereen bang was geweest, bleef uit.

Uw verslaggever kreeg na afloop persoonlijk van de "webmaster" te horen dat hij niet direct naar huis hoefde te gaan voor het verslag, hij mocht ook wel ff een biertje meedrinken. Boven in de kantine bleek dat onze Rix zijn 52-ste verjaardag vierde, dus niet alleen een natje maar ook een "balletje". Volgende week voetballen we gelijk met de pupillen, voor het middageten moeten we al aantreden. Dat betekent vrijdagavond geen alcohol meer nuttigen en de laatste sex zal moeten plaatsvinden op donderdagavond.

Wens u allen een werkzame week, doe het rustig aan en tot zaterdag (kan helaas niet trainen maandagavond want ik heb een verjaardag, niet die van Rix maar van mijn lieftallige echtgenoot) (sorry Bas....).

Vandaag thuis tegen MSV uit Montfoort. Eindstand 7-1 voor onze matadoren uit Mijdrecht (en Bussum).

De uitwedstrijd eindigde in een vreselijke 2-2. Dat was de wedstrijd dat onze Leen achternagezeten werd door een ''allercharmantste'' fotograaf.

Vandaag kwam MSV niet aan de bak. Wie er gescoord heeft moet u aan Gert onze leider vragen. Die stond echter meer met de charmante dames aan de kant te kletsen dan naar ons te kijken. Dus of hij het weet kan ik u niet vertellen. En als de dames even hun neus aan het poederen waren stond Gert gewoon naar een andere wedstrijd te kijken. Gedrag een ''Lijder'' onwaardig.

Maar goed, een mooie 7-1 en nu maar hopen dat onze grootste concurrent DVSA een of meer puntjes heeft laten liggen.

Hoe is de stand van zaken bij onze veteranen ???

Een zeer belangrijke vraag na een periode van volledige rust voor de oude mannen.
Staan nog steeds alle neuzen gericht op het kampioenschap, is de saamhorigheid nog net zo groot als daarvoor. Allemaal vragen waar ik gisterenavond probeerde achter te komen.

Ik was in de veronderstelling dat ik het voltallige team zou aantreffen op trainen, het bleken achteraf slechts de “die-hards” te zijn die aanwezig waren. Blijf het toch een prachtig fenomeen vinden dat er meer niet-leden trainen dan degene die het het hardst nodig hebben.
Ik kon wel weer een aantal mensen terugvinden die de afgelopen weken in de lappenmand zaten met blessures.
Zo was daar onze Nico, volledig genezen van een 3-dubbele teenbreuk, heb ook gezien onze Helmonder, De Advocaat, Leermomentje Ruud en Rots in de Branding Bas, zelfs de logge Konincks was (bijna) genezen van een rugblessure.

Als ik deze heren eens goed bekeek dan waren zij er allen klaar voor, klaar om zaterdag de weide in te gaan, klaar om opnieuw te proberen de 3 winstpunten op het sportpark van Argon achter te laten.
Maar ja, met zo weinig mensen win je geen wedstrijd, hoe het met de anderen gesteld is weet ik niet. Ik mag hopen dat de resterende teamgenoten ook klaar zijn, niet zijn verdwenen in de “zak van de Sint”, “ready for rumble”.
Alleen Gert heeft een redelijk excuus heb ik van horen zeggen.

Dus mannen collega voetballers, aanstaande zaterdag zullen er wederom drommen met mensen voor de hekken staan om ons spel te aanschouwen. Laten wij hun “waar” geven voor hun dure geld, we zullen moeten laten zien waar wij allemaal in staat toe zijn.
Ik stel voor de we de sex voor de vrijdagavond verschuiven naar de woensdag en/of donderdag(invullen al naar gelang de leeftijd) (er is geen europees voetbal, dus ….. de alcohol mag in meerdere mate na de wedstrijd worden genuttigd, de XTC wordt in de rust verschaft aan degene die daar behoefte aan heeft.

KORTOM: VERZORG U ZELF EN WEES ER KLAAR VOOR

=========================================================================
4 december 2004 (Nico)
Niet gespeeld omdat we vrij waren. De wedstrijd tegen DVSA is uitgesteld. Blessures krijgen nog meer kans om te genezen.
=========================================================================
27 november 2004 (Nico)
Niet gespeeld omdat we vrij waren. Blessures krijgen eindelijk de kans om te genezen.
=========================================================================
20 november 2004 (Niet gespeeld en toch een verslag van verslagenkoninck Gerard)

De gretigheid der veteranen.........

Aan het begin van de week werd al gewaarschuwd voor zeer slecht weer, dus is uw verslaggever op andere punten gaan letten dan het voetbal.
Wekelijks wordt u door mij op de hoogte gehouden van de prestaties op de velden op de zaterdagmiddag, maar als je voelt dat er niet gevoetbald gaat worden is er dan niets meer te melden.

Vergeet het maar; met dit verslag willen wij u een indruk geven hoe het met de mentaliteit en de gretigheid van de selectie is gesteld.
Op de maandagavond wordt wekelijk getraind, nadat eerste het conditionele gedeelte wordt afgehandeld (het loopje van de parkeerplaats naar het trainingsveld....) gaan de heren een partijspel spelen.

Afgelopen maandag gebeurde dan eindelijk waar velen al langere tijd bang voor waren, voetballers die onderuit worden geschoffeld ten koste van hun basisplaats. Onze elftal-leider lette ff niet op en in een keurig duel vergat hij dat een sleutelbeen kon breken. Nadat een ieder zijn schouder keer op keer had gedraaid bleek in het AMC te Amsterdam dat de heer Van Hasselt de komende...?? weken niet meer kan voetballen. Een gebroken sleutelbeen.

Dan zijn we nog geen half uur verder en daar meldde zich de volgende kandidaat voor een reservestek. Met een krom gebogen rug moest ook Kuitenbijter Konincks voortijdig de training verlaten.
Met heel veel inspanning van fysiotherapeuten, dokters, verplegend personeel, gelukte het deze mensen niet om hem speelgereed te krijgen.
Bleek achteraf ook niet nodig te zijn.

Dan hebben we ook nog een gefrustreerde keeper in de vorm van de heer Kroon die al huilend naar uw verslaggever kwam en hem de huid vol schold. Waarom deze reactie, welnu uw zeer beschaafde reporter was vergeten te noemen dat hij een strafschop had gestopt tegen Desto uit.
Bij deze wil ik een rectificatie plaatsen en de heer Kroon feliciteren met het stoppen van een strafschop............blij dat Leen nooit zo zeurt..........???

Het gaat uw goed allen deze week, rustig trainen en volop voorbereiden voor de topper van volgende week, hoop dat onze Nico een prothese-teen heeft kunnen regelen voor komende zaterdag, zodat ook hij weer inzetbaar is.
=========================================================================
13 november 2004 (Verslag van Gerard)
Desto - Argon 2 - 7

Centrale vraag was deze week
"Hoe hersteld de groep zich van het verlies van vorige week"

In de afgelopen week waren er toch (helaas) een aantal mannen die moesten afhaken. Zo werd Gert maandag gebeld door Krisna dat hij niet kon voetballen, dinsdag belde Leen met de smoes dat hij het afgelopen weekend in een "huisje op de hei" ging zitten. Woensdag belde Nico met de smoes dat hij een dikke teen had (viel wel mee.....) en als klap op de vuurpijl belde Peter zaterdagmiddag af want hij had computerstoring.

Opnieuw tegenslagen of waren de overige heren dusdanig flexibel dat ook deze tegenslagen overwonnen konden worden. Zo kwam het dus dat wij met een heel klein groepje afreisden naar Desto. De mannen van Desto pakken de laatste week opmerkelijk veel punten en wilde ook stunten tegen Argon.
Maar niemand van Desto en ook Argon had rekening gehouden met het feit dat het deze zaterdag "Advocatendag" zou zijn.

Wat is dan wel "Advocatendag".
Het was de eerste wedstrijd van Dick Advocaat in Duitsland met zijn nieuwe club (hij overigens direct gewonnen) en onze Rix zou uitgroeien tot man van de wedstrijd.
Als linksbuiten gestart, vervolgens terug op de oude plek linksaf om vervolgens de wedstrijd af te sluiten als linksbuiten.
Geen onvertogen woord hebben we van hem gehoord, goed voor 3 doelpunten en 2 voorbereiding (voor een juiste statistische weergave verwijs ik u naar onze website).

Achterin onze fors spits Croon op doel met als gevolg dat het voorin allemaal een stuk soepeler verliep en achterin fors werd ingeschreeuwd op de verdedigers, maar het moet gezegd, onze Cees verdedigde zijn doel als een tijger. Jammer van die twee tegengoals, volgens velen waren schitterende doelpunten, volgens uw reporter waren ze beide "houdbaar".
Ook Frank was vandaag niet te passeren, verdedigd als een tijger en opkomend aan de rechterflank als een jonge hinde.

Na afloop van de wedstrijd niet alleen voor Desto een koude doche, maar ook voor onze mannen. Dus ongewassen de kleren en of naar de kantine of snel naar Brasserie de Waard.
Alle geblesseerden veel succes en alle overigen tot volgende week tegen het altijd lastige VVJ.

uw verslaggever.

Conceptverslag van Nico.
Onze oude mannen hebben vandaag, zonder de geblesseerde Nico, Desto uit met 7-2 verslagen. Voorwaar een wereldprestatie. Meer weet ik niet.
=========================================================================
6 november 2004
Vandaag eerst een concept van Nico (Gerard sterkte).
It was not my day. Had ik de shirtjes bij mij en kwam ik te laat. Je schaamt je rot. Hoe dichter je bij het voetbalveld woont hoe scherper je vertrekt. Dat was vandaag ook weer het geval. Nico en Gert hadden tussen 14:00 en 14:30 uur al minimaal voor 10 euro met elkaar gebeld om Nico op tijd op het veld te krijgen, En ja Nico was in principe op tijd (of was het uit principe) maar kon het veld niet vinden. Het telefoongesprek tussen Gert en Nico, die hemels breed 30 meter van elkaar vandaan belden, kon daar niets aan afdoen. Nico dacht dat hij verkeerd zat (hij zat bij SV Baarn) en Gert die beaamde dat hij te ver doorgereden was. Gelukkig dat Nico een gele auto heeft en Bas dat in de gaten had. Maar goed, 10 minuten te laat werden de shirtjes uit de auto gerukt door Rix die in zijn werkplunje op Nico stond te wachten.
En dan nu de wedstrijd. Ik stond weer reserve en er waren enkel lieftallige dames aan de kant dus wie de de doelpunten van ons gemaakt heeft weet ik helaas niet meer.
Maar samenvattend kan ik stellen dat het niet (de hele tijd) best was (it was not my day). We kwamen voor met 1-0 en stonden in no-time met 2-1 achter.
De invalbeurt van Edwin, Erik en Nico kon daar niets aan afdoen. Het werd zelfs nog 3-1.
In de tweede helft werd het roer radicaal omgegooid. De pressie deed onze tegenstander sidderen. We kwamen terug tot 3-2.
Een lullige verdedigende kopbal leverde helaas 4-2 op (it was not my day). En op snelheid werd het ook nog 5-2 (it was not my day).
Lady Peetje, mister Helmond en uw WEB-master bleven overigens dusdanig lang plakken in de kantine van onze opponenten dat wij een aanbod kregen voor een vriendschappelijke wedstrijd ergens in de toekomst. Tevens zijn enkele snode plannen gesmeed voor ons eind-weekend (in Helmond?). Heren snel vergeten deze wedstrijd, en Krisha, kom op tot maandag.
=========================================================================
30 oktober 2004
Vandaag alleen een verslag van Gerard omdat hij supersnel was. Het verslag lag al om 10 voor half zeven op de deurmat toen uw webmaster nog aan het bier in de kantine van Argon zat en het is een wereldverslag geworden. Het verslag is niet gecensureerd. Na het lezen begrijpt u waarom.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Pakken de veteranen van Argon het spel weer op ????

Dat was de cruciale vraag voor deze week. Wordt het spel van de heren veteranen weer om aan te zien of zal het geouwe...... blijven overheersen ?
Het antwoord kon slechts gegeven door de heren zelf.

Bij aankomst op het Argon terrein bleek dat er in de gangen naar de kleedkamers heel veel belangstelling was van jonge voetballers, kleine kinderen met fototoestellen en gespannen ouders. Stonden al deze mensen te wachten op de kornuiten van Gert of .........nee helaas. Toen de heren veteranen de kleedkamer uitkwamen konden zijn ongestoord naar buiten lopen, geen fototoestel klikte of handtekening werd gevraagd. Helaas de aandacht was voor een ander elftal. Dat moest dan wel iets heel bijzonders zijn, want wie wil nu geen foto of handtekening van mannen boven de dertig die volop meedoen voor het kampioenschap.
Een hele grote teleurstelling voor sommigen van ons.

De tegenstander van deze week was het altijd lastige Houten. Vierde op de ranglijst met 4 punten achterstand op Argon. Het was dus vandaag voor Houten meedoen voor de titel of afhaken. Dus Houten moest winnen om aan te haken en Argon moest weer eens gaan voetballen, een interessant gegeven.
Misschien kwam het door het rode shirt of om een andere onlogische reden, maar de heren van Argon lieten vanaf de aftrap zien dat er vandaag slechts 1 ploeg in aanmerking zou komen voor 3 punten. Houten werd direct met de rug tegen het eigen doel gedrukt en kon zich geen uitglijer veroorloven.

Het spel van Argon verliep van links naar rechts, terug naar het midden om weer van rechts naar links te voetballen, Houten liep volledig achter de feiten aan. Het kon dan ook niet al te lang uitblijven dat de score door Argon werd geopend. Hans Blok, een aantal weken uit de roulatie geweest met een kuitblessure, had nog iets goed te maken en scoorde de eerste 2 doelpunten. Daarna een lukkie-goal van Gerard en Sjors kon de ruststand bepalen op 4- 0 in het voordeel van Argon.
Deze week stond de rust in het teken van Cees Kroon. Aan Cees werd eindelijk dat hij eerst vrij moet lopen voordat hij de bal kreeg. Het duurde waarschijnlijk een klein half uur voordat Cees wist hoe eea werkte. Want nadat hij "heel diep" was gelopen kreeg hij de bal op een presenteerblaadje aangereikt en kon Cees de eindstand bepalen op 5-0.

Dit stukje is speciaal vetgedrukt en alleen bestemd voor de familie van Nico.

Geachte mevrouw en kinderen Kooij,

In het vorige verslag heb ik uw man of vader een klein beetje belachelijk proberen te maken, ik kan u deze week vertellen dat u man of vader een wereldactie maakte.

Uw Nico pakt de op halverwege zijn eigen helft, passeert 3 man met een geweldige lichaamsbeweging, speelt de bal vervolgens af aan de rechtsbuiten om daarna in een volle sprint door te rennen naar het doel van de tegenstander. De rechtsbuiten zet de bal voor en uw Nico pakt de bal op in de lucht, terwijl uw Nico langzaam met bal en al naar het gras zakt, draait hij zijn soepele lichaam om, legt de bal op zijn wreef en haalt verwoestend uit. Een weergaloze actie, een actie die eigenlijk beloond diende te worden met een doelpunt, maar dat was uw Nico niet gegund.

Met vriendelijke groet
Uw verslaggever der veteranen.

=========================================================================
23 oktober 2004
Vandaag waren we vrij. Het vermoeden bestaat dat de tegenstander zo bang voor ons was dat zij hebben afgebeld.
=========================================================================
16 oktober 2004
Voor vandaag wederom 2 verslagen. Een topverslag van Gerard en een voorlopig concept door Nico.
We beginnen met het top-verslag van Gerard, onze verslagenkonincks met stip.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
MSV'79 - Argon 2-2

Een vreemde week voor sommigen onderons:
- de een komt terug van vakantie en staat tot zijn stomme verbazing (en ook de overigen leden) in de basis
- de topper van het elftal wordt achtervolgd door de familie van onze vakantie-ganger met een digitale camera
- de "lijder van het elftal" was niet blessurevrij
- ons "brabants pijltje" kon het in 1x vinden
- en zo waren er nog veel meer redenen om te verzinnen........

Terug naar de wedstrijd. MSV'79 was een tegenstander waar niet echt duidelijk over verkregen kon worden, 2x verloren en 2x gewonnen. De deskundigen van het elftal konden bij de warming-up van onze tegenstander zien dat er aardige en snelle voetballer tussen liepen.
Echter................bij de aftrap van de wedstrijd kwam dit niet overeen met het idee van de deskundigen. In de eerste 10 minuten hadden de oudjes uit Mijdrecht direct afstand moeten nemen van de tegenstander.

Royale kansen werden om zeep geholpen en verwerkt door de keeper, uit deze acties konden de heren uit Montfoort hun zelfvertrouwen terugwinnen zodat het spel zich keerde. Na de aanvangsfase van 10 minuten van Argon kregen de Montfoorders meer en meer greep op het spel en werd onze "witte Stanly Menzo" meer en meer beproefd op zijn kwaliteiten.
En Leen's kwaliteiten zijn bij vele niet bekend want van welke kant ook op doel werd geschoten, rechtdoor het midden, onderin de linkerhoek of richting rechterkruising. Het was onze Leen die de mannen uit Mijdrecht door deze donkere fase leidde.

Door een scheidsrechterlijke dwaling konden de gastheren met een 1-0 de thee gaan opzoeken, de Argonkleedkamer stond bol van de stress en discussies, de thee werd amper genuttigd. Onze "lijder" bleek nog steeds niet in staat om zijn invalbeurt in te lossen. Vrij spoedig in de tweede helft was het Sjors die de gelijkmaker op het scorebord deed schrijven.
Wederom door een discutabele strafschop (Rix had echt zijn handen op zijn rug gebonden, de grens van Mijdrecht stond op één lijn en zag de handen vastgebonden zijn) konden de Montfoorders opnieuw een voorsprong nemen.

En toen kwamen de laatste 10 minuten van Argon, voor eentje speciaal een drama, voor de overige 10 leden een opleving. De opleving was dat een drietal minuten voor tijd opnieuw een gelijkmaker op het bord kon worden genoteerd. Uit een corner van onze "lijder", die inmiddels plaats had genomen op het veld zonder trainingspak, werd de bal ingekopt en tergend langzaam passeerde de bal de doellijn. Doelpuntenmaker onbekend.
Dan het drama:
het zal je maar gebeuren, sta je als bruinste man van het elftal in de basis, vrouw en kinderen waren allemaal mee, en dan wordt je geconfronteerd met je trainingsachterstand. Stijf van de kramp zakte onze Griekse God uit het Gooi door zijn hoeven, wat kunnen 10 minuten dan nog lang duren.

Uiteindelijk werd de wedstrijd afgefloten met een uitslag van 2-2. Over het geheel gezien een terechte uitslag.
Een leermomentje voor ons allen:
op het moment dat wij op bezoek gaan bij onze tegenstander worden we altijd geconfronteerd met club-scheidsrechters. Ook voor deze mensen is het fluiten op zaterdagmiddag een vorm van ontspanning, een hobby. Laten we daarom proberen om niet altijd deze man van commentaar te voorzien omdat wij er anders over denken.
Het is "geven en nemen" bij het voetbal en dat geldt ook voor de man in het zwart, de ene gaat het goed en de andere keer gaat het wat minder.

uw verslaggever
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dan nu het concept van Nico.
Vandaag uit tegen MSV 19 in Montfoort. In een zinderende strijd hebben wij er nog 2-2 uitgesleept. Omdat ik wederom gewisseld werd moest ik mij om dit te verwerken met de dames aan de kant onderhouden. Daarom weet ik helaas niet meer wie er gescoord heeft. Overigens is er inmiddels 5 euro geboden om een foto van mijn bruine b…. b….n te zien. Wie biedt meer?
Groet, Nico.
=========================================================================
9 oktober 2004
In het altijd lastige Nieuwegein wint Argon Veteranen met 4 – 1 van JSV Veteranen. De ruststand was nog in ons nadeel met 0 – 1. Pas nadat we meer accenten op het voetbal gingen leggen en daardoor minder tijd kregen voor het vele kletsen ging het redelijk soepel. Uitgebreid verslag komt nog van onze kanjer Gerard; stay tuned…
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Verslag van Gerard
Naam verslag: "de praters uit Mijdrecht"

Deze week moesten we laten zien dat we ook zonder Nico ons mannetje konden staan. Dit was waarschijnlijk de reden dat ieder zo getergd was om te winnen. Het verzamelpunt leverde voor sommige van ons problemen op:
"waar ligt Nieuwegein, is dat voor Arnhem linksaf of toch door naar Assen en dan rechtsaf".
Uiteindelijk was de selectie compleet en konden we ons opmaken voor een wedstrijd tegen een vreemde tegenstander, verliezen van de onderste en winnen vervolgens van een kampioenskandidaat

Een wedstrijd met twee gezichten, de eerste waarin vrij veel werd gesproken en een tweede waarin nog meer geouwehoerd werd. Het voetbal was niet belangrijk, deze week stond het "praten" centraal.
De rust werd bereikt met een 1-0 stand in het voordeel van JSV, Argon was vele malen sterker maar verzuimde te scoren (werd wel veel gesproken tegen alles en iedereen). Dus moesten alle neuzen en "vooral monden" dezelfde kant opgewezen onder het genot van een kopje thee.

Voor wat betreft het voetbal bleek dit een geslaagde missie te zijn geweest, het "niet-praten" tegen scheids en tegenstander bleek een zwaardere opgave te zijn. Opnieuw waren het de oudjes uit Mijdrecht die volop druk zette op de helft van JSV en goals konden eenvoudigweg niet uitblijven. Voor de namen van assists en goals verwijs ik u naar onze wedsite, maar het was in now-time 1-2 voor Argon en dacht iedereen dat de koers was gelopen.

Maar toen kwam het moment van Leen; uit een vrije trap voor JSV op de rand van het 16-meter gebied werd een onhoudbare bal voor niet-keepers op miraculeuze wijze uit het doel gewerkt door Leen. Hij sloeg ons letterlijk door deze fase heen.

Heel even werden de ogen geopend van de Argonauten, een tempo opgeschakeld en de score uitgebouwd naar 1-4. Met name het leermoment van Ruud afgelopen maandag ging zijn vruchten afwerpen, met een schitterde goal en een pracht voorzet kon zijn middag niet meer stuk. Nu was de race gelopen en kon men weer terug vallen op het oude systeem, praten, praten en nog een praten.

Opnieuw gewonnen, opnieuw ongeslagen en opnieuw schorre stembanden.
Volgende week naar Montfoort, heb inmiddels geregeld dat we een "praat-arme middag" krijgen, het schijnt dat er in Montfoort totaal niet gesproken mag worden tijdens het voetbal. Dat wordt dus vergaderen vooraf en achteraf, maar tijdens de wedstrijd is het "heerlijk" doodstil.

Met liefde geschreven.
=========================================================================
2 oktober 2004
Voor vandaag wederom 2 verslagen. Een topverslag van Rix en een voorlopig concept door Nico.
We beginnen met het top-verslag van Rix.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2 oktober 2004

VIOD thuis, altijd lastig. Verliezen Is Ons Doel?, Victorie Is Ons Doel?, of Vuil spelen Is Ons Doel?, ik houd het op het laatste. Sjors 5 balcontacten, 15 schoppen op kuit en/of enkel, meerdere aanslagen op Cees en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Om de frustratie bij VIOD niet nog groter te maken besloten we de eerste helft niet alleen achter, maar vooral ook voor de 0 te houden. Met name in het laatste slaagden wij met glans.

In de rust spraken wij af dat je tegen zo'n team eigenlijk maar 1 ding kunt doen en dat is winnen.

Op een prachtige voorzet van Ger, die Cees in 1 keer had binnen kunnen koppen, besloot Cees om via de binnenkant van de paal via de keeper te scoren, wraak is zoet! (1-0)

Rix besloot op een strakke breedte pass van Gert de vernedering compleet te maken door niet rechtstreeks, maar via een been van een verdediger van VIOD te scoren. (2-0)

In het laatste kwartier had de score makkelijk naar 5 of 6-0 getild kunnen worden, maar we moeten ook nog naar VIOD uit, dus we besloten het maar bij 2-0 te laten.

Man of the match? Deze week men of the match: ex aequo: granieten Gerard, als vanouds bikkelend, blokkend en buffelend en mister Peetje, onze Helmondse hinde.

Ik heb horen verluiden dat we nu bovenaan staan. Ik stel voor dat zo te houden. Tot maandag en/of zaterdag.
Rix
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Tot slot het concept van Nico.
Een klinkende 2-0 overwinning, hoewel we kansen hadden voor 6-0. Tot na een half uur was het nog 0-0 hoewel ze een spits hadden die erger deed vermoeden. Toen moest ik (Nico) alweer reserve staan. Gedurende een half uur heb ik mij wederom met enkele lieftallige dames onderhouden zodat ik niet precies weet of en door wie er gescoord is. Het gerucht gaat dat Cees en Rick (voorzet voor eigen doelpunt) gescoord hebben. Na een uur mocht ik er weer in en kon ik meehelpen de 0 te houden. Er is niet meer gescoord dacht ik. Rix maakt het echte verslag dus dat wordt onze vingers aflikken.
=========================================================================
25 september 2004
Helaas waren we vrij. Eenieder heeft dit weekend gebruikt om weer op krachten te komen.
=========================================================================
18 september 2004
Voor vandaag 2 verslagen. Het welbekende concept van Nico en een wereldverslag door Gerard. Gerard Chappeau!
Eerst het verslag van Gerard:
Mijdrecht, 18 september 2004

De webmaster had vandaag slechts 1 eis: wie maakt deze week het verslag, want ik doe het niet meer.
Je wilt deze jongen uiteraard niet teleurstellen, dus wordt deze week het verslag geschreven door een nieuweling.
Een nieuweling die de wedstrijd moet verslaan tegen een tegenstander die vorig seizoen "met 2 vingers in de neus kampioen" was geworden.
Dat is nog niet het ergste, nee dat de thuiswedstrijd was verloren met 3-16 was vele malen erger. Kansloos waren ze geweest. De jongens die het vorig jaar hadden meegemaakt waren nog steeds onder de indruk.

Dus waren er twee groepen vandaag in ons team, de ene groep ging zonder angst en beven aan de wedstrijd starten omdat ze er vorig jaar niet bij waren, de andere groep was voorzien van een lading ontzag voor de tegenstander. Het bleek uiteindelijk geen nadelige gevolgen te hebben voor ons ploegje. Het stond weer als een huis, dankzij een voortreffelijke opstelling.

Het waren de bezoekers die fel van start gingen en ons de eerste 10 minuten achteruit lieten voetballen. Nadat we enigszins vat kregen op het spel, was het bij een ongevaarlijke aanval dat onze verdedigers de weg kwijt waren en kon onze "Joegoslaaf uit Amerongen" voor een 0-1 stand zorgen.
Je zag de ene groep direct denken "oh nee niet weer zo'n monsterscore" en de andere groep had zoiets als "dat komt wel goed".
Ook in deze wedstrijd bleek wederom dat wij pas gaan voetballen als we geconfronteerd worden met een achterstand. Vanaf dat moment waren het uitsluitend de veteranen van Argon die het spel dicteerden, met uitstekend verdedigend werk, een rustig middenveld en een hardwerkende voorhoede werd de tegenstander met de rug tegen de muur gedrukt.

Door een prachtige goal van de "lijder" van dit team (Onze oude Gert:: redactie) kon er gerust worden met een gelijke stand.
Bij aanvang van de tweede helft bleek dat een veteraan van Argon werd vermist, met de mededeling dat het toiletpapier op was werd hij uiteindelijk gevonden op het parkeerterrein (was dit Gerard? : redactie). Prima voorbereiding op de tweede helft.
In de tweede helft was het hetzelfde spelbeeld als in de eerste helft, een tegenstander die met "de storm" mee Leen voortdurend bestookte met krachtige afstandsschoten en een listig counterend Argon. Helaas voor Leen moest hij in de tweede helft 1x capituleren voor de tegenstander.

Ook nu was wederom de veerkracht van de Argonauten te zien, het moest uit de kleine teen komen, maar met een laatste krachtsinspanning gelukte het de veteranen van Argon om een gelijkspel op het scorebord te zetten. Het was onze aangewaaide talent Ger (dit is Gerrie, redactie Gerard is nu al in de war met al die Ger…) die met een prachtig afstandschot de gelijkmaker kon noteren.
Al met al een terechte uitslag, een leuke pot en uiteraard vierden de Argonauten dit gelijkspel als een overwinning.
Tot op heden hebben de "oude mannen" een ongeslagen status, doorgaan zo mannen en maandag allemaal trainen..................mag ik hopen

Gerard
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dan het concept van Nico.
Argon vet 1 – DVSA vet 1 2-2 (concept verslag door Nico)
Ja dames en heren een heroïsche strijd. Helaas stond ik de eerst helft reserve. Om dit droevige gebeuren wat op te fleuren ben ik mij met een aantal lieftallige dames gaan onderhouden. Daarom weet ik niet precies wie er gescoord heeft. Door het gebrul van Leen werd ik steeds wreed gestoord om weer een bal te zoeken die bruut over de hekken gejaagd was door een van onze jongens. En Krishna blijkt ook niet te kunnen zoeken. Daar wil ik nooit meer samen mee reserve staan. Maar goed, samenvattend: een berepot met een geweldig resultaat tegen de medekoploper. Wel lullig dat Nico zich een beetje liet piepelen door een spits met een buikomvang van 2.40 meter. Maar goed hij heeft er wel van geleerd.
Nu maar wachten op het echte verslag van Gerard.
=========================================================================
11 september 2004
VVJ-Argon 3-6 (concept verslag door Nico)
Aangezien er nog geen verslag per mail bij mij gearriveerd is zal ik kort verslag doen. Ik verwacht echter wel dat we snel een volledig verslag krijgen.
Bij het inspelen viel Nico al uit met een kuit-blessure als gevolg van een ongelukkige beweging. Geen goede warming up? Daardoor mocht Gerrie toch in de basis aantreden, wat een bofkont. Petra dacht dat Nico een geintje maakte maar niets is minder waar.
We kwamen gewoontegetrouw al snel met 1-0 achter. Na 1-1 door Gerard, 1-2 door George kwamen we door slecht verdedigen weer op 2-2. Door een mooie? goal van ??? (ja, ik stond een beetje met Petra te lullen in plaats van naar die oude mannen te kijken) werd het 2-3 en konden we rusten.
In de tweede helft begon het pas echt te draaien en liepen we uit tot 2-6 (de 2-5 was overigens een wereld-goal van Peter die de keeper vanaf 40 meter met een lob verschalkte). Bij die 2-6 werden we overmoedig en kon VVJ nog 3-6 maken. Dat was echter wel de laatste stuiptrekking. Ik zou zo zeggen: laten we zo doorgaan. De tegenstander had er overigens 2 jonge jongens bij die zo in de E2 zouden kunnen spelen maar door de grensrechter van de tegenstander werd ons verzekerd dat deze jongens minstens wel 32 jaar waren.
=========================================================================
4 september 2004 (Gert leeft nog op 2 september)
Argon-Desto 5-3 (verslag door Edwin, aangepast door Nico)
De kop is eraf. Voltallig en in vernieuwde samenstelling begon Za V1 aan de competitie. De spelers moesten nog wel aan elkaar en soms aan zichzelf wennen. Na een gedegen warming-up gingen we flitsend van start. Aangezien iedereen aanvankelijk veel lucht had konden we elkaar goed vertellen wat fout ging of anders moest. De tegenstander deed helaas nog niet veel fout en scoorde twee keer.
Na wat tactische wissels ging het beter. Eenieder kreeg beter vat op zichzelf, en opeens begon het spel te lopen en kwam de kwaliteit naar boven. Cees scoort zoals het als een spits betaamd het eerste doelpunt van de competitie en daarna waren we niet te houden. Bij een 3-2 stand moesten V1 nog wel een dip overwinnen. Maar na de wake-up call bij 3-3 was het genieten geblazen. Vloeiende aanvallen, slimme dieptepasses en als hoogtepunt een prachtig afstandschot waar Van Hooydonk jaloers op zou zijn geweest van Peter. Creatief verdedigen van Gerrie leverde ons nog de eerste gele kaart op. Conclusie: goede start tegen een aardige tegenstander. Vijf doelpunten voor, drie tegen. Conditie en spel is voor verbetering vatbaar, maar potentie is aanwezig om ver te komen deze competitie.
Overigens moet Edwin voor straf volgende week weer een wedstrijdverslag maken want hij was vergeten te vermelden dat Gerrie de eerste gele kaart van het seizoen binnen wist te slepen.
=========================================================================
28 augustus 2004 (verslag door Nico)
Toerooi bij SC Woerden met 7 teams Argon Vet 1 wordt 2e.
Veteranen 1 wordt 2e (op basis van doelsaldo net geen eerste) van een toernooi met 7 ploegen bij SC Woerden. Dat we 2e zijn geworden is de schuld van Nico want die moest zonodig tennissen en kwam daardoor later. Resultaat: de 3 wedstrijden waar Nico niet bij was leverden 4 punten op en de 3 wedstrijden waar hij wel bij was 9. Verder is Rix voor de pech geboren: hij won geen enkele prijs bij de loterij.
=========================================================================